Wytwórnia: ACT 9877-2 (dystrybucja GiGi)


Blues sur Seine
Pavese
Love Land
The Windmills of Your Mind
I’te vurria vasa
La Jardin des Fees
Del Soldato in trincea
Ronneby
Love Theme from „The Gateway”
Human Requiem
Letter to My Mother
Love in Return
Perfetta
The Magic Stroll
Prayer


Muzycy
: Paolo Fresu, trąbka, flugelhorn; Richard Galliano, akordeon, bandoneon, mini-akordeon; Jan Lundgren, fortepian


Recenzja opublikowana w Jazz Forum 1-2/2020


Mare Nostrum III

Paolo Fresu, Richard Galliano, Jan Lundgren

  • Ocena - 5

To trzecie spotkanie na szczycie wybitnych europejskich jazzmanów. Ich współpraca rozpoczęła się ponad dekadę temu i jest co jakiś czas aktywowana, bo publiczności wpadły mocno w ucho melodyjne współbrzmienia trąbki, akordeonu i fortepianu. W muzyce tria wyczuwa się ciepłą atmosferę okolic Morza Śródziemnego (tytułowego „Naszego morza”) skąd pochodzą Włoch Fresu i Francuz Galliano. To ciepło udzieliło się widać też Szwedowi Lundgrenowi znad wyraźnie zimniejszego Bałtyku. Każdy z muzyków posiada własną osobowość ukształtowaną przez lata obecności na jazzowej scenie w rozmaitych kontekstach stylistycznych. Podczas ich wspólnych spotkań panuje telepatyczne porozumienie i pełna harmonia.

Pięknie brzmiące nagrania poprzednich części „Mare Nostrum” i „Mare Nostrum II” odbywały się w starannie wybranych studiach, odpowiednio we Włoszech i Francji. Niniejsza część została zarejestrowana dla równowagi w Szwecji i trzyma równie wysoki standard. Niezależnie jednak od miejsca, między muzykami panuje zawsze doskonała atmosfera, co się przekłada na jedność muzycznych myśli. Żaden z instrumentów nie pełni tu roli wiodącego czy rytmicznego a jedynie harmonizującego. Rytm poszczególnych utworów jest jedynie wyczuwalny, bo produkują się doskonali jazzmani. Muzyka tria stanowi świetny przykład europejskiego grania i takiego stylu trudno szukać po drugiej stronie Oceanu.

W programie płyty mamy kompozycje własne członków zespołu oraz utwory, które zdobyły szeroką popularność lata temu. Trio postawiło na pielęgnowanie wątków melodycznych, a partie improwizowane wynikają z nich naturalnie; najczęściej są to improwizacje zbiorowe z dominacją jednego z instrumentów. Nierzadko się zdarza, że tok improwizacji jest swobodnie przekazywany od instrumentu do instrumentu. Poziom wykonawstwa piętnastu utworów jest tak wyrównany, że nie sposób wyróżnić któryś z nich. Najbardziej może zapaść w pamięć wykonanie szlagieru Michela Legranda (The Windmills of Your Mind), ale może to sprawił urok tej kompozycji? 


Autor: Cezary Gumiński

  MKIDN      stoart       stoart       stoart     psj      ejm