Jacek Mielcarek

Klarnecista i saksofonista, kompozytor, zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 4 lutego 2026 r.

Przyszedł na świat 17 maja 1964 w Prudniku. Był niewidomy od urodzenia.

Od najwcześniejszych lat ujawniał zdolności muzyczne. Jako kilkuletni chłopiec uczył się grać na fortepianie na zajęciach muzycznych w Owińskach pod Poznaniem. Uczęszczał do szkoły muzycznej I stopnia w Krakowie, II stopnia w Opolu – dyplom uzyskał w 1986 z klarnetu i saksofonu. Następnie studiował na wydziale jazzu i muzyki rozrywkowej w Katowicach. Dyplom z saksofonu w klasie prof. Jerzego Jarosika otrzymał w 1990 roku. Po ukończeniu studiów koncertował w Kanadzie i USA wraz z czołówką polskich muzyków rozrywkowych, m.in. z Krzysztofem Krawczykiem.

Po powrocie do kraju grał głównie jazz występując w klubach muzycznych. W Radiu Opole prezentował najnowsze nagrania muzyków sceny jazzowej. W składzie Opole Big Band, działającym przy Filharmonii Opolskiej, występował jako saksofonista i wokalista na wielu estradach Europy, m.in. w Szwajcarii (na Festiwalu Jazzowym w Montreux), Szwecji, Francji, Irlandii, Ukrainie, Rumunii, także na Festiwalu Jazzowym w Montreux.

W 2005 roku Radio Opole wydało album „Mellow Look”, na którym zagrał w duecie z pianistą Markiem Walarowskim, płyta ta została dodana do JAZZ FORUM w nakładzie dla prenumeratorów.

Jacek Mielcarek występował u boku czołowych polskich muzyków i artystów, w tym m.in. Natalii Kukulskiej czy Krzysztofa Ścierańskiego. Na początku lat 90. Mielcarek zaczął pracę jako dziennikarz, prowadząc audycje na temat muzyki folkowej, jazzowej, etnicznej i eksperymentalnej. Pisał teksty piosenek i muzykę, a na koncie miał współpracę m.in. ze Zbigniewem Wodeckim.

W 2008 utworzył Jacek Mielcarek Trio wraz z synem, basistą Kubą Mielcarkiem, oraz pochodzącym z Izraela perkusistą Noamem Davidem. Trio poruszało się w szerokim spektrum stylów muzycznych – od jazzu, etnojazzu, przez muzykę ludową, zwłaszcza polską, aż po kompozycje własne członków zespołu. Był współtwórcą projektów Nisza i Śliczne Goździki oraz Karuzela.

Wraz z synem Kubą stworzył muzyczno-kontemplacyjne misterium pasyjne „Zbliżam się k’Tobie” (wydane na płycie w 2016). W 2023 powołał kwartet BASMyT, w którym grał także na ormiańskim duduku i dudach oraz recytował. W tym samym roku ukończył Podyplomowe Studium Etnomuzykologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 2025 nagrał płytę „Liczby urojone” w duecie z perkusistą Silbermanem (Łukaszem Stworzewiczem). Współpracowali z Jackiem Mielcarkiem także m.in. Karo Glazer, Dima Gorelik, Krzysztof Kobyliński, Janusz Prusinowski, Adam Strug, Katarzyna Szurman.

Polska Fundacja Muzyczna starała się organizować pomoc dla niego i jego żony, Marzeny Mielcarek, dziennikarki i redaktorki muzycznej Radia Opole (zmaga się z postępującym reumatoidalnym zapaleniem stawów). W grudniu 2025 r. w Studiu Trójki im. Agnieszki Osieckiej w Warszawie odbył się koncert przyjaciół na rzecz Marzeny i Jacka Mielcarków. Wystąpiły wówczas m.in. Ewa Bem i Paulina Przybysz. Żył 62 lata.