Jadwiga Maria Stańko-Ekelund

Paweł Brodowski

W dn. 30 czerwca 2025 roku zmarła w Sztokholmie siostra Tomasza Stańko, pianistka.

Miała 80 lat. Przyszła na świat 4 maja 1945 roku w Rzeszowie. Pod koniec lat 40. rodzina przeniosła się do Krakowa. Dom rodzinny był nasączony muzyką. Ojciec Józef, prawnik i sędzia, grał amatorsko na skrzypcach („Cały czas trzymał skrzypce pod ręką, w widocznym miejscu, bardzo dobrze znał się na muzyce”), starszy brat Tomek uczył się w szkole gry na fortepianie i skrzypcach, w harcerstwie zainteresował się trąbką, mama Eleonora (Leosia) była bibliotekarką w szkole muzycznej – tej samej, do której chodzili Tomasz i Jadwiga.

Tak wspominał siostrę Tomasz Stańko w swojej autobiografii „Desperado”: „Na fortepianie ćwiczyła siostra, bardzo dużo. Przez ćwiczenia siostry znam masę literatury fortepianowej, bez nazwisk, tytułów, motywy zapamiętane z dawnych czasów, jakieś nokturny Chopina. Od początku ja i siostra byliśmy ukierunkowani muzycznie”.

„Moja siostra Jadwiga, trzy lata młodsza, była takim cudownym dzieckiem. Jeszcze gdy chodziła do szkoły podstawowej, uczyła się u profesora Zbigniewa Drzewieckiego z warszawskiej Akademii Muzycznej. Skończyła akademię, miała kursy mistrzowskie. Maksymiuk grał z nią dyplom w Białymstoku: dyrygował, ona grała. Jako pianistka była wysoko oceniana, ale wyjść nie wyszła na scenę. Nerwy ją zablokowały… Poszła w normalne życie, wyszła za mąż w Szwecji. Uczyła muzyki w szkole.”

Po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej Jadwiga wyjechała na studia do Wiednia, a stamtąd po trzech latach do Szwecji. Od 1979 roku mieszkała przez 45 lat, do śmierci, w Hässelby, malowniczej dzielnicy Sztokholmu, razem z mężem Stigiem Ekelundem. Wychowywali dwoje dzieci: córkę Nataszę i syna Alexeja. Jadwiga utrzymywała luźne kontakty z bratem, który ją czasem w Szwecji odwiedzał. Mąż, córka i syn napisali wspomnienie (z którego dowiadujemy się wiele szczegółów z życia muzycznego Jadwigi) opublikowane 30 lipca 2025 roku w dzienniku „Svenska Dagbladet”.