Wiesław Królikowski

Paweł Brodowski

Współtwórca i wieloletni z-ca redaktora naczelnego „Tylko Rock” i „Teraz Rock” zmarł 31 lipca 2026.

Wiesław Królikowski żył 72 lata. Urodził się 25 listopada 1953 w Warszawie. Jako dziennikarz muzyczny zaczynał od jazzu. Już w 1973 roku publikował pierwsze artykuły w miesięczniku „Jazz”, jeszcze za czasów Józefa Balceraka, legendarnego założyciela i szefa pierwszego w Polsce czasopisma jazzowego. Cztery lata później, po jego odejściu na emeryturę (gdy ster „Jazzu” przejął muzykolog Janusz Mechanisz), Wiesław Królikowski został etatowym redaktorem. Wspólnie z Jerzym Rzewuskim prowadził dział aktualności, recenzował płyty,  przeprowadzał wywiady z muzykami.

Gdy w roku 1980 naczelnym „Jazzu” został Marian Butrym, powierzył Królikowskiemu stanowisko sekretarza redakcji. Ale „Jazz” zaczął się od jazzu oddalać, dryfował w stronę rocka, zmienił nazwę na „Magazyn Muzyczny Jazz”, by w końcu w ogóle pozbyć się jazzu, skrócił tytuł do „Magazyn Muzyczny” i przeobraził się w kolorowy magazyn dla młodzieży (1983-1991).

Tę ewolucję zainteresowań i priorytetów przeszedł razem z czasopismem Wiesław Królikowski. W roku 1991 wspólnie z kolegą redakcyjnym Wiesławem Weissem założył „Tylko Rock”, a w 2003 wydawany do dziś „Teraz Rock”. Od pierwszego numeru Weiss był redaktorem naczelnym, a Królikowski jego zastępcą. Ten duumwirat zapewnił pismu rangę i stabilny rozwój. „Teraz Rock” stał się najważniejszą platformą prasową muzyki rockowej w Polsce.

Głównym polem zainteresowania Wiesława Królikowskiego była nasza rodzima, polska scena muzyczna. Do współpracy z „Teraz Rockiem” wciągnął wielu znanych muzyków, przede wszystkim Czesława Niemena, który przez kilkanaście lat, prawie aż do śmieci, pisał dla „Teraz Rocka” felietony, publikował wiersze i grafiki.

Współpracę z „Teraz Rockiem” zakończył Królikowski w 2018 roku. Prowadził w Internecie autorski blog muzyczny, miał stałe audycje w kilku stacjach radiowych (Eska Rock i Antyradio).

Napisał kilka ważnych książek, m.in. „Maanam” (1985), wywiad-rzeka „Breakout Absolutnie” (1993) – poszerzone wznowienia pt. „Tadeusz Nalepa. Breakout Absolutnie” (2008, 2013), a także nieoceniony „Polski rock. Przewodnik płytowy – Część 1 A-K i Część 2 L-Ż”.

Koledzy i czytelnicy wspominają Wieśka jako prawdziwego pasjonata, znawcę muzyki i jej historii, kronikarza, chodzącą encyklopedię, dziennikarza, który był rzetelny, pracowity, dociekliwy i skrupulatny, publicystę, który lubił toczyć dyskusje, przekonywać nieprzekonanych i bronić swojego punktu widzenia. Wydaje się, że takich ludzi, takich jak on fachowców jest dzisiaj coraz mniej.