Planet LEM

RGG & Robert Więckiewicz

Projekt muzyczny RGG i Roberta Więckiewicza, zainspirowany prozą Stanisława Lema, to wyjątkowe dzieło, które w końcu doczekało się swojej albumowej rejestracji. Miałem szczęście uczestniczyć w niezwykłym wydarzeniu, a może raczej słuchowisku. Odbyło się ono we wrześniu 2021 roku w warszawskim klubie Jassmine. Teraz, dzięki płycie, każdy może zanurzyć się w tę intymną i hipnotyzującą podróż. Album nie tylko z powodzeniem oddaje klimat tamtego występu i zapewne też innych spotkań scenicznych tych artystów, ale także udowadnia, że ten projekt żyje swoim życiem również w wersji studyjnej. Tym razem słuchacz, pozbawiony wizualnych bodźców, polega wyłącznie na sile słowa i muzyki, co pozwala jeszcze głębiej wejść w to, co najistotniejsze.

Już podczas tamtego pamiętnego koncertu, zorganizowanego w ramach trzydniowej rezydencji RGG z okazji 20-lecia istnienia, uwaga skupiała się na oszczędnej, ale niezwykle sugestywnej interpretacji aktorskiej Roberta Więckiewicza. Jego intonacja była minimalistyczna, ale z każdą frazą niosła ze sobą esencję wyobcowania – motywu tak charakterystycznego dla twórczości Lema. Na płycie jego głos brzmi z tą samą mocą, stając się przewodnikiem po surrealistycznym świecie znanym z „Solaris”.

W muzycznej przestrzeni, którą tworzy RGG, słuchacz staje się odkrywcą, a trio w mistrzowski sposób buduje napięcie i atmosferę, która doskonale uzupełnia snutą przez Więckiewicza opowieść. Każdy z muzyków ma w tym projekcie niepowtarzalną rolę. Pianista Łukasz Ojdana, grający na fortepianie, a w wybranych fragmentach również na elektrycznym pianie Fender Rhodes, tworzy ulotny klimat, a momentami gęste i niepokojące brzmienie. Jego linie melodyczne są jak echa wspomnień, które stopniowo wyłaniają się z mroku, oddając klimat ludzkich poszukiwań i dylematów.

W ramach tej improwizowanej narracji subtelnie, ale konsekwentnie swoją obecność zaznacza kontrabas Macieja Garbowskiego, który tworzy solidny fundament dla zawartych na tej płycie kompozycji. Artysta nie tylko podtrzymuje rytm, ale też prowadzi dialog z fortepianem Ojdany i głosem Więckiewicza, wprowadzając słuchacza w stan głębokiego zamyślenia.

Z kolei perkusista Krzysztof Gradziuk wykracza poza tradycyjne ramy, używając w swojej grze różnorodnych przedmiotów. Wprowadza on do muzyki RGG warstwę brzmieniową, która jest niepowtarzalna i zaskakująca. Te eksperymentalne elementy, takie jak szelesty, stukania, czy delikatne dzwonienia, stają się integralną częścią opowieści, potęgując wrażenie obcości i surrealizmu. Gradziuk nadaje projektowi puls, który jest jednocześnie organiczny i nieprzewidywalny.

Chociaż na płycie znajdziemy cztery utwory, to tak naprawdę stanowią one jedność, która wciąga od pierwszej do ostatniej minuty. Album jest dowodem na to, że nawet bez świateł, teatralnych gestów i fizycznej obecności, dzieło RGG i Więckiewicza ma moc przyciągania. To płyta, która wymaga uważnego słuchania, nagradzając odbiorcę głębokim i unikatowym doświadczeniem. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto ceni sobie muzykę wykraczającą poza schematy i literaturę, skłaniającą do myślenia.

Autor: Piotr Wojdat